ყველა ჩვენგანი ალბათ ცხოვრებაში ერთხელ მაინც მოხვედრილა კოკისპირულ წვიმაში და გალუმპულა. უამრავი ადამიანისთვის ეს არც ისე სასიამოვნო შეგრძნებაა, თუმცა როგორც ირკვევა, არამხოლოდ ადამიანებისთვის. ამ ფოტოებზე ნათლად ჩანს, რომ წვიმიან ამინდში მოხვედრა დიდად არც მწერებს სიამოვნებთ.
კატეგორია: ფლორა და ფაუნა
მეგალოდონი – ზღვის მონსტრი კაინოზოური ეპოქიდან
28-1.5 მილიონი წლის წინ მობინადრე მეგალოდონი არამარტო ზვიგენის უდიდესი სახეობა იყო, რომელსაც ოდესმე დედამიწაზე უარსებია, ის ასევე გახლდათ ერთ-ერთი უდიდესი მტაცებელი არსება ისტორიაში. მონაცემებით აღემატებოდა როგორც თანამედროვე დიდ თეთრ ზვიგენებს, ისე მაშინდელ რეპტილიებს – ლიოპლევროდონსა და კრონოზავრს. მიუხედავად იმისა, რომ მილიონობით წლების წინ უზარმაზარი ცხოველების არსებობა გასაკვირი არაა, ეს სახეობა მაინც განცვიფრებას იწვევს თავისი ზომისა და შესაძლებლობების გამო.
თეთრი ვეფხვები
თეთრი ვეფხვი წარმოადგენს ბენგალური ვეფხვის რეცესიულ მუტანტს, რომელიც ბუნებაში გვხვდება ინდოეთის რამდენიმე შტატის ტერიტორიაზე – ასამში, ბენგალში, ბიჰარში და განსაკუთრებით რევაში. თეთრი ვეფხვი უფრო ხშირად იბადება და ზრდასრულ ასაკშიც უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე ჩვეულებრივი ფერადი ვეფხვი, რომელსაც არ აქვს თეთრი ფერის გენი.
დიდი კატები
ტერმინი „დიდი კატები”, რომელიც არ წარმოადგენს ბიოლოგიურ კლასიფიკაციას, გამოიყენება კატისებრთა ოჯახის მსხვილი წევრების გამოსაყოფად უფრო მომცრო თანამოძმეებისგან. „დიდი კატების” ერთ-ერთი განმარტება ამ ტერმინში აქცევს პანტერას გვარის 4 წევრს: ვეფხვი, ლომი, იაგუარი და ლეოპარდი. მხოლოდ ამ გვარის წარმომადგენელ კატისებრებს აქვთ ღრიალის უნარი. ხოლო „დიდი კატების” უფრო ფართო განმარტება ასევე მოიცავს პუმას, ავაზას, თოვლის ლეოპარდსა და ლაქებიან ლეოპარდს. მიუხედავად ზომაში დიდი სხვაობისა, დიდი კატები ერთმანეთს ჰგვანან სხეულის აგებულებითა და ქცევებით. თუმცა აქ გამონაკლისია ავაზა – ის მნიშვნელოვნად განსხვავდება როგორც დიდი, ისე პატარა კატებისგან. ყველა მათგანი ხორცისმჭამელია და არაჩვეულებრივი მტაცებელი, საბინადრო არეალი კი მოიცავს ამერიკის კონტინენტებს, აფრიკას, ევროპასა და აზიას.
ადამიანური ატრიბუტები, რომლებიც ცხოველებშიც გვხვდება
ადამიანები არ არიან პლანეტის ყველაზე ძლიერი ან სწრაფი არსებები. ჩვენი შეგრძნებებიც კი არაა ისეთი ძლიერი, როგორიც სხვა ცხოველებისა. ფრინველებს უკეთესი მხედველობა აქვთ, ძაღლებს – უკეთესი ყნოსვა, ცხოველების ნაწილი კი ისეთ რაღაცებს აღიქვამს, რაც ჩვენ არ შეგვიძლია. მაგალითად, ზვიგენები გრძნობენ მაგნიტურ ველებს, კუები – ელექტროობას, ფუტკრები ულტრაიისფერ სხივებს აღიქვამენ. სპილოები ისევე შეიგრძნობენ სხეულში მარილის ნაკლებობას, როგორც ჩვენ – წყურვილს. კუს სიცოცხლის ხანგრძლივობამ შეიძლება ჩვენზე 100 წლით მეტი შეადგინოს. ობობასნაირი მაიმუნები (მირიკები) გარკვეული სახის მცენარეებს მიირთმევენ, როგორც ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებას. თუთიყუშები სპეციფიკური შხამისგან განსაკურნებლად მიწას ჭამენ. ხოლო ისეთი მნიშვნელოვანი ფაქტორები, რომლებიც ბევრ ადამიანს მხოლოდ ჰომო საპიენსისთვის დამახასიათებელი უნიკალური მოვლენა ჰგონია, სხვა არსებებშიც გვხვდება.
ცხოველის მიერ ადამიანის მოკვლის 10 ყველაზე საშინელი ვარიანტი
ბუნება ძალიან ლამაზი და მიმზიდველია, მაგრამ ზოგჯერ – მომაკვდინებელი და საძაგელიც კი. წარმოგიდგენთ ყველაზე საშინელ ვარიანტებს, რომლითაც ადამიანმა შეიძლება ცხოველის ხელში დაასრულოს სიცოცხლე.
ფაქტები ტარაკნებზე
ტარაკნების ტაქსონომიურ რიგში დაახლოებით 4500 სახეობა შედის და მათგან 30-ს ადამიანთა დასახლებებშიც შევხვდებით, 10 კი პარაზიტად ითვლება. მწერების კვალობაზე ტარაკნები ზოგჯერ საკმაოდ დიდები და მსხვილები არიან. უმეტესი მათგანი მცირე ზომისაა, თუმცა გიგანტურმა ავსტრალიურმა ტარაკანმა, იგივე მარტორქა ტარაკანმა, შეიძლება სიგრძეში 8 სმ-ს და წონაში 35 გრამს გადააჭარბოს, ასევე დაფიქსირებულია 50 გრამიანი ტარაკნების შემთხვევებიც. სხვა მწერების მსგავსად შთამომავლობის დასატოვებლად ეს არსებებიც წყვილდებიან, მაგრამ ეს მხოლოდ ერთხელ ხდება და მოპოვებულ სპერმას მდედრი მთელი ცხოვრება ინახავს. ტარაკნებს შეუძლიათ, მთელი თვე გაძლონ საკვების გარეშე, მაგრამ მხოლოდ 1 კვირა – უწყლოდ. მიუხედავად იმისა, რომ ღამის არსებები არიან, არ ეშინიათ სინათლის – გაქცევის მიზეზი რეალურად ჩვენ (ადამიანები) ვართ. ძლებენ თითქმის ყველანაირ პირობებში და თითქმის ნებისმიერ ადგილას.
ნაკლებად ცნობილი ფაქტები მგლებზე
რთულია, დედამიწაზე მოიძებნოს მეორე ცხოველი, რომელსაც ადამიანზე ისეთი გავლენა ჰქონდა, როგორიც – მგელს. ნორვეგიულ მითოლოგიაში ისინი ღმერთები იყვნენ, ძველი რომაული ლეგენდით – რომულუსისა და რემუსის აღმზრდელები, შუა საუკუნეებში კი მაქციებზე, იგივე ადამიან-მგლებზე უამრავი თქმულება არსებობდა. რაც უფრო მნიშვნელოვანია, მგელი სავარაუდოდ იყო პირველი არსება, რომელიც ადამიანმა მოიშინაურა და მის შთამომავლებს დღეს შინაური ძაღლების სახელით ვიცნობთ. თუმცა თავად ეს პროცესი, რომელიც დაახლოებით 15 000 წლის წინ დაიწყო, დღემდე ბურუსითაა მოცული. სხვადასხვა დროს მგლები ჩვენთვის იყვნენ როგორც ყველაზე ახლო მეგობრები, ისე ყველაზე მძვინვარე მტრები.
ყველაზე საშიში ვეგეტარიანელი ცხოველები
როცა საუბარია საშიშ არსებებზე, პირველ რიგში გვახსენდება მტაცებლები – ვეფხვები, ლომები, დათვები და ა.შ. როგორც წესი, ბალახისმჭამელ ცხოველებს ნაკლებად აღვიქვამთ მკვლელებად. თუმცა ბუნებაში გამონაკლისებიც არსებობს და ვეგეტარიანელი სახეობების ნაწილი მტაცებლებზე არანაკლებ საშიშია. ზოგიერთ მათგანს უვნებლად და თვინიერად ვთვლით, თუმცა გარკვეულ სიტუაციებში ისინი საოცრად აგრესიულები ხდებიან.
ყველაზე მწარე ნესტრის მქონე არსებები
ბევრ ჩვენგანს გამოუცდია ფუტკრის ნესტრისგან გამოწვეული ტკივილი, თუმცა საბედნიეროდ არ ვიცით, როგორია ტარანტულის ბზიკის ან ცეცხლოვანი ჭიანჭველების ნაკბენი. ჩვენგან განსხვავებით ჯასტინ შმიდტმა არამარტო ეს სამი, არამედ 147 სხვა სახეობის ნესტრის სიმწარე და მათგან გამოწვეული წვის შეგრძნება იგემა საკუთარ თავზე.
ჩრდილოეთის ციალი 