უძველესი ეპოქიდან მოყოლებული, მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში (მათ შორის საქართველოშიც) არსებობდა სექსუალური ორგანოების კულტი. ამ ორგანოებს აღიქვამდნენ ნაყოფიერებისა და შთამომავლობის სიმბოლოდ. ამას ვერც იაპონური სინტოიზმი გაექცა და თანამედროვე ეპოქაში, განსხვავებით ევროპული საზოგადოებისგან, ამომავალი მზის ქვეყნის მოსახლეობისთვის ფალოსის თემა არ ასოცირდება გარყვნილებასთან, იაპონელი ხალხისთვის ის სრულიად ბუნებრივი რამაა.
შეთქმულების თეორიები
ბევრ ცნობილ მოვლენას საზოგადოების მხრიდან მოჰყოლია ჭორები, რომლებიც მას სულ სხვა კუთხით წარმოაჩენდნენ. როგორც წესი, ადამიანებს უყვართ შეთქმულების თეორიების შეთხზვა და გავრცელება. სხვა საკითხია, რამდენად რეალობაა, ამის გამოვლენას ალბათ დრო სჭირდება. დღეისთვის კი მხოლოდ მათი გაცნობით დავკმაყოფილდეთ.
სტივენ ჰოკინგი: შექმნა თუ არა სამყარო ღმერთმა?
გამარჯობა. ჩემი სახელია სტივენ ჰოკინგი. ფიზიკოსი, კოსმოლოგი და რაღაც კუთხით მეოცნებეც ვარ. მიუხედავად იმისა, რომ ვერ ვმოძრაობ და ლაპარაკში კომპიუტერი მეხმარება, გონებით თავისუფალი ვარ. თავისუფალი, რათა გამოვიკვლიო სამყაროს ყველაზე ღრმა საკითხები, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია კითხვა: არსებობს თუ არა ღმერთი, რომელმაც შექმნა სამყარო და დღემდე აკონტროლებს მას, დაწყებული ვარსკვლავებიდან და პლანეტებიდან დამთავრებული ჩვენით?
10 მნიშვნელოვანი მომენტი კაცობრიობის ისტორიაში
ამაყად შეიძლება ითქვას, რომ განვითარებული ინტელექტისა და გარემოზე მოხდენილი მანიპულაციების მეშვეობით ადამიანებმა გაცილებით მეტს მიაღწიეს, ვიდრე დედამიწაზე მობინადრე ნებისმიერმა სხვა სახეობამ. დღევანდელი ტექნოლოგიით შესაძლებელია ხელოვნური ქსოვილების შექმნა, მთვარეზე გაფრენა, ქირურგიაში ლაზერის გამოყენება, ატომის გახლეჩა და ა.შ. თუმცა ამ საოცარი მიღწევების დიდი ნაწილი მხოლოდ საზოგადოების მაღალი ფენებისთვისაა ხელმისაწვდომი და რიგითი მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრებაზე გავლენას არ ახდენს. ასეა თუ ისე, არსებობს ისეთი მიღწევები თუ აღმოჩენები, რომლებმაც თითქმის ყველა ადამიანზე იმოქმედა და ცხოვრების პირობები მნიშვნელოვნად გაგვიუმჯობესა.
ინტერვიუ მიჩიო კაკუსთან
თეორეტიკოსი-ფიზიკოსი და სიმების თეორიაზე მომუშავე მეცნიერი მიჩიო კაკუ გვიზიარებს თავის იდეებს დროში მოგზაურობაზე, მომავლის ტექნოლოგიებზე და ფილმზე „2001: კოსმოსური ოდისეა”.
საზარელი „გართობა” ფარერის კუნძულებზე [+15]
ყოველ წელს, ნოემბრის მიწურულს, ფარერის კუნძულების სანაპიროზე ზღვა მეწამულ ფერს იღებს. სამწუხაროდ, ეს არც გამორიყული წყალმცენარეების გამოა და არც წყალში ჩაღვრილი საღებავი ქმნის ასეთ სურათს – ამ ყველაფრის მიზეზი ადგილობრივი მოსახლეობის უძველესი ტრადიციაა, რომელიც შავი დელფინების ხოცვა-ჟლეტაში გამოიხატება.
მთვარის ევოლუცია
ერთი შეხედვით, მთვარე თითქოს უცვლელია და მისი კრატერებიც მუდმივად არსებობდნენ, მაგრამ ეს ასე არ არის. ჩვენი პლანეტის ბუნებრივმა თანამგზავრმა ბევრჯერ განიცადა ცვლილება და „ნასას” მთვარის სადაზვერვო ორბიტერის წყალობით მასზე მეტი ინფორმაცია მივიღეთ. „ნასას” ამ ხანმოკლე ვიდერგოლში იხილავთ, თუ როგორ ყალიბდებოდა მთვარე შექმნის დღიდან დღევანდელ პერიოდამდე.
აინშტაინი, შესაძლოა, სულაც არ ცდებოდა
როგორც იცით, 23 სექტემბერს „ცერნის” მეცნიერებმა ექსპერიმენტის შედეგებში მიღებული ანომალიის შესახებ გაავრცელეს განცხადება – ელემენტარულმა ნაწილაკებმა ნეიტრინოებმა გადააჭარბეს სიჩქარის ზღვრად მიჩნეულ მაჩვენებელს. ამ საკითხთან დაკავშირებით მეცნიერთა პოზიცია გაიყო, ზოგის აზრით, წინასწარ რაიმის თქმა რთული იყო და ექსპერიმენტს გადახედვა სჭირდებოდა, ზოგი კი მიიჩნევდა, რომ “ცერნის” ფიზიკოსები გამოთვლებში შეცდნენ. 18 ნოემბერს „ცერნმა” კიდევ ერთი განცხადება გაავრცელა – მათ ექსპერიმენტი გაიმეორეს და ისევ იგივე შედეგი მიიღეს. ამჯერად „ცერნის” მეცნიერებს იტალიელი ფიზიკოსები უპირისპირდებიან და აცხადებენ, რომ აინშტაინი სავსებით მართალი იყო.
ეფექტური ჩრდილოეთის ციალი ნორვეგიაში
ჩრდილოეთ ნორვეგიის ცა ფერადმა პოლარულმა ციალმა გაანათა (სურათების სანახავად დააკლიკეთ). National Geographic-მა გუშინ (2012 წლის 21 მარტი) გამოუშვა ვიდეო, რომელიც ამ თვეში გადაღებული 600 ფოტოსგან შედგება.
ჩრდილოეთის ციალის ფოტოგალერეა #2
არაჩვეულებრივი სანახაობა ნორვეგიის მთების თავზე 14 თებერვალს.
პოლარული ნათება ჩნდება მაშინ, როცა მზის დამუხტული ნაწილაკები დედამიწის ატმოსფეროში შემოიჭრებიან ხოლმე. რაც უფრო დიდია მათი რაოდენობა, მით მეტად ეფექტური და მკვეთრი ციალი მიიღება. ნაწილაკები ძირითადად პოლუსებისკენ გროვდებიან და ურთიერთქმედებენ ატმოსფერულ აირებთან – აზოტსა და ჟანგბადთან. ყველაზე გავრცელებულია მწვანე ფერის ნათება, რასაც იონიზებული ჟანგბადი იწვევს დედამიწის ზედაპირიდან 100 კმ-ის თავზე.
ჩრდილოეთის ციალი 