ესპანეთის სამოქალაქო ომის მიწურულს, НКВД–ს (შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატი) გენერალი და ელჩი ალექსანდრ ორლოვი დასავლეთში გაიქცა. მოგვიანებით მან გამოსცა წიგნი სახელწოდებით “სტალინის ფარული დანაშაულები”, რომელშიც აღწერა უდიდესი ქურდობა ისტორიაში.
ადამიანის ისტორია შეიძლება დაიყოს სამ ნაწილად, რომელიც ძალიან ჰგავს მისივე ორგანიზმის განვითარების ეტაპებს.
განაგრძე კითხვა
როგორ სურათს მივიღებთ, თუკი სამყაროს 13.7 მილიარდი წლის ხანგრძლივობის ისტორიას ერთ წელიწადში ჩავატევთ?
განაგრძე კითხვა
– ვინ იყო ეს ადამიანი? მე ვიცი – მისი სახელი იყო გაი ფოქსი და ისიც ვიცი, რომ 1605 წელს პარლამენტის აფეთქებას შეეცადა. მაგრამ ნამდვილად არსებობდა ის? როგორ გამოიყურებოდა? ჩვენ გვასწავლეს, რომ უნდა გვახსოვდეს იდეა და არა ადამიანი, რადგან ადამიანი შეიძლება დამარცხდეს, ის შეიძლება შეიპყრონ, მოკლან ან დაივიწყონ, მაგრამ იდეას 400 წლის შემდეგ ისევ შეუძლია შეცვალოს მსოფლიო. მე საკუთარი გამოცდილებით ვიცი, რამხელა ძალა აქვს იდეას. მინახავს ხალხი, რომელთაც იდეის გამო კლავდნენ, ხალხი, რომელიც იდეის დაცვას შეეწირა.. მაგრამ იდეას ვერ ეამბორები, ვერ შეეხები, ვერ ჩაეხუტები. იდეებს სისხლი არ სდით, არ გრძნობენ ტკივილს, არ უყვარდებათ..
ნაწყვეტი ფილმიდან “V for Vendetta”
სირცხვილის ნიღაბი – ამ ნიღაბს იმ დამნაშავეებს უკეთებდნენ, ვისთვისაც სახელის გატეხა სურდათ, რათა მთელ ქვეყანას სცოდნოდა, რომ მისი მატარებელი ცოდვილი და უწმინდურია. თავად ნიღაბი ტკივილს არ აყენებდა მის მფლობელს, მხოლოდ გარკვეულ მოძრაობებში ზღუდავდა მას. თუმცა გარეუბნებში ასეთი ნიღბის მატარებლებს ადგილობრივი გლეხები იჭერდნენ, ბოძზე აბამდნენ და აწამებდნენ.
დოგუ არის თიხისგან დამზადებული პატარა იაპონური ჰუმანოიდური ფიგურები, რომლებიც ჯომონის პერიოდს (ქრისტეს შობამდე 14000 – 400 წლები) მიეკუთვნება. ყველაზე ძველი 10 000 წლისაა, ყველაზე ახალი – 2300-ის. ბევრ მათგანს აქვს აბჯარი, მუზარადი, დიდი სათვალეები, უცნაური ნიშნები სხეულზე.
იაპონიას გმირები ყოველთვის ჰყავდა, როგორც შორეულ, ისე ახლო წარსულშიც. ერთ-ერთი მათგანია ჰირო ონოდა, რომლის გმირობასაც ცოტა უცნაური ელფერი დაჰკრავს. ლეიტენანტმა ონოდამ იაპონიის კაპიტულაციის შემდეგაც კი არ შეწყვიტა ბრძოლა და წყნარი ოკეანის ფრონტზე დარჩა.
მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან 29 წელი გაატარა ფილიპინებში, კუნძულ ლუბანგის საშინელ ჯუნგლებში. თავს ესხმოდა ფილიპინურ მატარებლებსა და სახელმწიფო მოხელეებს. მთელი 29 წელი ეს ადამიანი იყო პარტიზანი და მოქმედებდა ხელმძღვანელის მითითებების გარეშე.
ისტორია ნოეზე, რომელმაც კიდობანი ააგო, რათა საკუთარი თავი და ოჯახი გადაერჩინა, ბავშვობაში ბევრ ადამიანს მოუსმენია. ეს გასაოცარი ისტორია მოთხრობილია თორასა და ყურანში. მაგრამ არის თუ არა ის რეალური ამბავი? დღესდღეობით არსებობს ტექნოლოგიები, რომლებიც საშუალებას იძლევა, შევხედოთ ამ თქმულებას მეცნიერების თვალით. რა არქეოლოგიური მონაცემები არსებობს მის შესახებ? მართლა დაიფარა თუ არა მთელი დედამიწა წყლით მასშტაბური წარღვნის დროს? როგორია რეალური ნოეს ისტორიული სურათი?
ჩრდილოეთის ციალი 